درباره خاصیت های مفید غذایی فلز مس

“پایگاه اینترنتی روبات سورنا”:

درباره خاصیت های مفید غذایی فلز مس

درباره خاصیت های مفید غذایی فلز مس 

همه ی می‌دانیم که بدن ما برای ادامه حیات نیاز به مواد معدنی طبیعی دارد که یکی از آنها مس هست و برای بدن خوب می باشد.مس جزء ریزمغذی‌های ضروری برای بدن هست که مقدار آن در کبد، مغز و قلب با بالاترین غلظت و در ماهیچه‌ها بسیار کم می‌باشد؛ اما به خاطر چندان بودن توده ماهیچه‌ای، حدود ۴۰ درصد کل مس بدن در عضلات اسکلتی وجود دارد.

 

مس جزء ریزمغذی‌های ضروری برای بدن هست که مقدار آن در کبد، مغز و قلب با بالاترین غلظت و در ماهیچه‌ها بسیار کم می‌باشد؛ اما به خاطر چندان بودن توده ماهیچه‌ای، حدود ۴۰ درصد کل مس بدن در عضلات اسکلتی وجود دارد.

 

متابولیسم مس:
جذب مس در روده باریک انجام میشود. ورود مس به سطح مخاطی روده با انتشار تسهیل شده و خروج آن از غشای قاعده‌ای – جانبی به شکل انتقال فعال صورت می‌پذیرد. جذب خالص مس از ۶۰-۲۵ درصد متغیر هست و با افزایش دریافت، جذب آن کاهش می‌یابد. مس به سرعت از معده و قسمت بالای روده که محتویاتش هنوز حالت اسیدی دارد،‌

 

جذب میشود. جذب مس از روده به ترکیب مس – متالوتیونین وابسته هست. این ترکیب با افزایش مصرف اسید اسکوربیک کم میشود و نشان میدهد که به خاطر افزایش مصرف ویتامین ‍C کمبود مس ایجاد شده هست.مس در کبد به متالوتیونین متصل شده و به شکل ذخیره نگه داری می شود و با سرولوپلاسمین از کبد به پلاسما وارد میگردد.

 

مس به مقدار کم از طریق صفرا از کبد خارج میشود. این زیاد‌ترین مسیر دفع مس می‌باشد. مقادیر کمی مس نیز از طریق عرق، ادرار و خون سیکل ماهیانه دفع میشود.

 

عملکرد مس:
مس برای جذب و بهره گیری آهن در بدن مورد نیاز هست. این ماده بعنوان بخشی از آنزیم سوپراکسید دسموتاز بدن را در مقابل رادیکال‌های آزاد حفظ می‌کند و در ساخت انرژی در میتوکندری و در سنتز ملانین، کاتکولامین‌ها و کلاژن نیز نقش دارد.دریافت مقدار کافی مس در رژیم خوراکی زن باردار عاملی موثر در میزان رشد جنین و رشد نوزاد پس از تولد می‌باشد.

 

نقش مس در متابولیسم لیپیدها و مریضی قلبی – عروقی:
مس در متابولیسم لیپیدها موثر هست. با آزمایشی که روی موش‌ها انجام گرفت، مشخص شد کمبود این ماده به طور قابل توجهی کلسترول پلاسما را افزایش می دهد و اضافه بر آن موجب تغییراتی در باند شدن کلسترول به انواع گوناگون لیپوپروتئین‌ها میشود که با افزایش ریسک آترواسکلروز همراه هست.

 

تداخلات:
تداخل مس با مواد مغذی:
روی: با رژیم خوراکی حاوی مقادیر بالای روی، اوضاع مس در انسان‌ها و حیوانات دچار اختلال میشود.

 

اسید اسکوربیک: مکمل‌های اسید‌اسکوربیک باعث کمبود مس در حیوانات می گردد.

 

مولیبدن: مصرف مقدار بالای مولیبدن در رژیم خوراکی انسان‌ها دفع ادراری مس را افزایش میدهد.

 

کربوهیدرات‌ها: هنوز مدارک مستدلی برای تداخل کربوهیدرات و مس در انسان به دست نیامده هست. فیبر و فیتات اثر مهاری ضعیفی بر جذب مس دارد.

 

داروها:
پنی‌سیلین که برای درمان مریضی ویلسون به کار می رود، باعث دفع ادراری مس می شود. بهره گیری از آنتی‌اسیدها در مقادیر بالا نیز در جذب مس اختلال ایجاد می‌کند.

 

منابع خوراکی:
مس در اکثر مواد خوراکی وجود دارد؛ از جمله منابع حیوانی. مواد خوراکی حاوی مس بالا شامل: صدف، جگر، گوشت ماهیچه، مغزها، حبوبات، غلات، شکلات و میوه‌های خشک می‌باشد. میوه‌ها و سبزی‌ها مقدار کمی مس دارند. شیر گاو هم از نظر مسس فقیر هست؛ اما مس شیر مادر به خوبی جذب میشود.

 

مقادیر مورد نیاز:
میزان پیشنهاد شده هرروز برای نوجوانان و بالغین در هر دو جنس ۹۰۰ میکروگرم، برای شیرخواران ۲۲۰-۲۰۰ میکرو‌گرم، برای خردسالان ۴۴۰-۳۴۰ میکرو‌گرم، در دوران بارداری ۱۰۰۰ میکرو‌گرم و در دوران شیردهی ۱۳۰۰ میکرو‌گرم می‌باشد.

 

کمبود:
کمتر از ۲۰ درصد افراد از کمبود مس رنج می برند. شاخص‌های حساس برای اوضاع مس آنزیم‌های حاوی مس در سلول‌های خونی هست.کمبود مس با کم‌خونی، نانوتروپنی و اختلالات اسکلتی، به‌خصوص غیرمعدنی شدن مشخص میگردد و در کودکان نوتروپنی و لوکوپنی از نشانه‌های نخست کمبود مس هست.

 

مریضی‌های ناشی از کمبود مس عبارتند از: استئوپروز، استئوآرتریت و روماتوئید، بیماریی قلبی – عروقی، ایجاد اوضاع‌های مزمن در استخوان، بافت پیوندی قلب و رگ‌های خونی و سرطان کولون. کمبودمس در کودکان موجب کم‌خونی، شکل غیرعادی در استخوان، اختلال در رشد، اضافه‌وزن، کثرت عفونت‌ها و کمبود انرژی میشود.کمبود خفیف مس نیز موجب کاهش تحمل در مقابل عفونت، مشکلات جنسی، خستگی و اختلال در عملکرد مغز میگردد.

 

علل کمبود مس:
مصرف غذاهایی که از نظر مس فقیر میباشند، یکی از علل کمبود مس می‌باشد. همین طور، اختلال در هضم، اسهال یا مشکلات کبدی و نیز دریافت مکمل‌هایی که در جذب مس تداخل ایجاد می‌کنند «مثل آهن و روی»، موجب کمبود این ماده در بدن میشوند.

 

چه افرادی در معرض کمبود قرار دارند؟

افراد مسن، ورزشکاران و افرادی که کارهای فیزیکی سخت انجام می دهند، گیاهخواران، به‌ویژه آنهایی که لبنیات هم مصرف نمی‌کنند، زنان باردار و جنین آنها، نوزادان نارس، به‌ویژه نوزادان بسیار کم‌وزن، نوزادانی که از فرمولاهایی که با مس غنی نشده‌اند و یاا از شیر گاو بهره گیری می‌کنند، اکثر در معرض کمبود مس قرار میگیرند.

 

چگونه متوجه شویم که نوزاد ما دچار کمبود مس نیست؟
۱- افراد باردار و شیرده دریافت مس خود را افزایش دهند.

 

۲- اگر نوزادان از شیر غنی‌شده بهره گیری می‌کنند، باید تعادلی میان روی، مس و کلسیم آنها باشد.

 

۳- اگر نوزادان از شیر گاو بهره گیری می‌کنند، دریافت مکمل مس برای آنها ضروری هست.

 

۴- نوزادان نارس و کم‌وزن و نیز آنهایی که به طور مداوم دچار اسهال یا عفونت میشوند، باید مس بیشتری دریافت کنند.

 

سندرم منکز:
این سندرم به نام سندرم موی مجعد نیز شناخته می شود که منجر به سوءجذب مس، افزایش دفع ادراری و انتقال غیرطبیعی آن در داخل سلول میشود. سندرم منکز یک مریضی ارثی هست که با عقب‌ماندگی رشد، کاهش دمای بدن، نقص در کراتینه شدن وو رنگ موها و اختلال روانی پیش‌رونده در شیرخواران مشخص می شود. در این بیماران اختلالات زیادی در بافت پیوندی وجود دارد.

 

مسمومیت:
مسمومیت با مس از طریق مصرف غذا بسیار نادر هست؛ اما مصرف چندان مکمل یا نمک‌های مس مورد مصرف در کشاورزی سبب مسمومیت می شوند. دریافت مقادیر سمی منجر به اختلال در تشکیل گلبول‌های قرمز، سیروز کبدی، کما و کاهش ترشح ادرارر می گردد. هر مریضی کبدی که موجب اختلال در دفع صفرا شود، موجب نگه داری مس میشود.

 

مریضی ویلسون:

با تجمع چندان مس در بافت‌های بدن، مثل چشم‌ها مشخص میشود. یک رژیم گیاهخواری سخت ممکن هست برای این افراد خوب واقع شود؛ زیرا میوه‌ها و سبزی‌‌ها مقادیر کمی مس دارند.

 

 

[ad_2]

لینک مطلب



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *