۱۱ علت ایجاد عشق بین زنان و مردان در زندگی

“پایگاه اینترنتی روبات سورنا”:

11 علت ایجاد عشق بین زنان و مردان در زندگی

۱۱ علت ایجاد عشق بین زنان و مردان در زندگی 

در این مقاله به بررسی دلایل ایجاد عشق بین زنان و مردان می پردازیم تا این پدیده عجب اما لذت بخش در زندگی را بررسی کنیم.سوالی که در مطالب روان شناسی دقت کمی مبذول آن می‌شود این هست که چرا عاشق می شویم . یک پاسخ امیدوارکننده این هست که عشق رمانتیک زمانی رخ می‌‌دهد که ویژگی‌های ایجادکننده‌ی جاذبه عمومی و عوامل اجتماعی، و شرایطی که عشق و شور را خلق می‌کنند به طور خاصی قدرتمند میباشند.

 

در ادامه ۱۱ علت که چرا عاشق می شویم را بررسی می‌کنیم:

ویژگی‌های جاذبه‌ی عمومی به شرح زیر میباشند (آرون، و همکاران ۱۹۸۹):

۱. شباهت: این مورد شامل شباهت اعتقادات مردم و به میزان کم‌تر، شباهت ویژگی‌های شخصیتی و شیوه‌های فکر کردن می‌شود.

 

۲. قرابت (نزدیکی): این مورد شامل آشنایی با شخص دیگر می‌شود، که می‌تواند با صرف وقت دو نفر با هم، زندگی در کنار یکدیگر، فکر کردن به آن دیگری، یا پیش‌بینی تعامل با دیگری ایجاد شود.

 

۳. ویژگی‌های مطلوب: این ویژگیِ جاذبه‌ی عمومی، به طور خاص بر ظاهر فیزیکی که مطلوب دیده می‌شوند و تا حد کم‌تری، بر صفات شخصیتی مطلوب متمرکز هست.

 

۴. دلبستگی متقابل: هنگامی که فرد دیگری جذب شما می‌شود یا شما را دوست دارد؛ این می‌تواند دلبستگی شما را نسبت به آن فرد افزایش دهد.دو عامل دیگر که می‌توانند به توضیح دلایل عاشق شدن آدم‌ها کمک کنند، شامل گزینه جفت می‌شود (آرون، و همکاران ۱۹۸۹):

 

۱. تاثیرات اجتماعی: اگر ارتباط بین دو فرد مطابق نرم‌های اجتماعی باشد و در شبکه‌ی روابط اجتماعی فرد نیز پذیرفته شده باشد می‌تواند در عاشق شدن فرد موثر باشد. از سوی دیگر ارتباطی که مطابق نرم‌های کلی اجتماعی نیست یا در شبکه‌ی روابط اجتماعی فرد پذیرفته نیست می‌تواند مانع از عاشق شدن فرد شود.

 

۲. برآورده کردن نیازها: اگر یک فرد بتواند ملزومات همراهی، عشق، ارتباط‌‌ی جنسی یا ازدواج کردن را برآورده کند، شانس بیش‌تری وجود دارد که فرد دیگری عاشق او شود.پنج عامل دیگر وجود دارند که به نظر می‌رسد برای پرشور و حرارت بودن عشق (در مقابل این‌که ارتباط‌ فقط یک نوع علاقه‌ی دوستانه باشد) لازم باشد (آرون، و همکاران. ۱۹۸۹):

 

۱. تحریک / غیرمعمول بودن: بودن در یک محیط غیر معمول یا تحریک‌کننده می‌تواند بین دو طرف شور و حرارت ایجاد کند، حتی اگر محیط خطرناک یا اسرارآمیز (داتون و آرون، ۱۹۷۴) باشد.

 

۲. ویژگی‌های خاص: وجود یکسری ویژگی‌های خاص در طرف مقابل ممکن هست جاذبه‌ی قدرتمندی ایجاد کند (بعنوان مثال، بخش‌هایی از بدن او یا ویژگی‌های صورت‌اش).

 

۳. آمادگی: هرچه بیش‌تر بخواهید در یک ارتباط‌ باشید، عزت نفس‌تان پایین‌تر خواهد بود و احتمال عاشق شدن در شما بالاتر خواهد بود.

 

۴. تنها بودن با هم: صرف زمان با شخص دیگری در شرایطی که کسی پیش‌تان نباشد، نیز می‌تواند به توسعه‌ی شور و اشتیاق کمک کند.

 

۵. رمز و راز: اگر کمی رمز و راز حول شخص دیگر باشد و اطمینانی نداشته باشید از این‌که او چه‌طور فکر می‌کند و چه احساسی دارد، فکر کردن به این‌که او چه زمانی ارتباط با شما را آغاز خواهد کرد می‌تواند در ایجاد شور و شوق تاثیرگذار باشد.آرون و همکاران (۱۹۸۹) به بررسی این موضوع پرداختند که کدام یک از این فاکتورها در دانشجویان بر زمینه توصیفی که در مورد تجربه عاشق شدن‌شان دارند، متداول‌تر هست.

 

محققان دریافتند عاملی که بیش از سایر عوامل به دنبال تجربه‌های عاشق شدن ذکر شد، وجود ویژگی‌های خاصی در فرد مورد علاقه‌ی انها بود، و همین طور احساساتی که دو طرف به طور متقابل تجربه کرده بودند. توصیفاتی که فاکتورهای ایجادکننده‌ی شور و اشتیاق را ذکر کرده بودند، (بعنوان مثال، آمادگی، انگیختگی / غیرمعمول بودن) بسامد متوسطی داشت.

 

توصیفاتی که در انها شبیه بودن شخص مورد علاقه‌ی شرکت‌کننده‌ها به خودشان، در مطالعه ذکر شده‌بود، بسامدی کم تا متوسط داشت.محققان این‌گونه استدلال می‌کنند که مدل خودگسترش که توسط آرون و آرون (۱۹۸۶) مطرح شد، نقش هر کدام از این فاکتورها را پیش‌بینی می‌کند.

 

در مدل خودگسترش، بیش‌ترین احتمال عاشق شدن ما زمانی هست که شخص مقابل را بعنوان راهی برای تن در دادن سریع به خودگسترش درک می‌کنیم. ورود به یک ارتباط‌‌ی متعهدانه مستلزم این هست که بعضی از استقلال‌های شخصی خود را با وارد کردن طرف مقابل به زندگی‌مان، ترک کنیم. اگر آن شخص دارای ویژگی‌های مطلوبی باشد،

 

حضور او در زندگی ما می‌تواند برای ما بعنوان راهی جهت گسترش خویشتن دیه شود نه بعنوان دلیلی برای از دست دادن آزادی (آرون و آرون، ۱۹۹۶).کارهای انجام‌شده در علوم اعصاب این یافته‌های روانشناسی را برای پاسخ به این سوال که ۱۱ علت که چرا عاشق می شویم پشتیبانی می‌کند. سطوح پایین هورمون سیری،

 

سروتونین، یکی از مشخصه‌های مواد شیمیایی عصبی افرادی هست که گرفتار عشق شده‌اند (زکی، ۲۰۰۷). در این ارتباط‌، جزء وسواسی عشق اخیر آن را شبیه به اختلال وسواس فکری عملی می‌کند.بنابراین عجیب نیست که چند مورد از عوامل ایجاد کننده‌ی شور و اشتیاق، از جمله انگیختگی / غیرمعمول بودن، آمادگی، و رمز و راز،

 

هم با میل به عاشق شدن و افزایش نگرانی و اضطراب مرتبط میباشند. سطح آدرنالین در خون و دیگر مواد شیمیایی استرس‌ به دنبال ایجاد اضطراب افزایش می‌یابند.

 

همان‌طور که توسط داتون و آرون (۱۹۷۴) برای سوال چرا عاشق می شویم مطرح شد، احساس افزایش سطح آدرنالین گاهی اوقات با احساس عاشق شخص دیگری شدن اشتباه گرفته می‌شود. داتون و آرون (۱۹۷۴) پی بردند که بیش‌تر مردان عاشق یک زن گفت و گو‌گر زیبا می‌شوند، زمانی که او از آن ها در موقعیت‌های اضطراب‌زا سوال می‌پرسد (یک پل معلق ترس‌آور) در مقایسه با زمانی که در موقعیت‌های آرام سوال می‌پرسد (پلی که هیچ ترسی ایجاد نمی کند).

 

بنابراین، حتی در غیاب تعداد زیادی از پیش‌بینی‌های دیگر در مورد شروع یک عشق رمانتیک، ملاقات با کسی در یک اوضاع اضطراب‌زا می‌تواند باعث شود که عاشق آن فرد شویم.برای پاسخ به این سوال که ۱۱ علت که چرا عاشق می شویم باید بدانیم که یکی دیگر از ویژگی‌های دیدنی عشق این هست که احساس نزدیکی به معشوق اخیر،

 

سطوح بالاتری از ماده شیمیایی پاداش و انگیزه‌، دوپامین، ایجاد می‌کند، در حالی‌که فاصله گرفتن از او می‌تواند به ولع چندان منجر شود. آرون و همکاران (۲۰۰۵) برای مطالعه افرادی که بین ۱ تا ۱۷ ماه به شدت عاشق بوده‌اند، از اف‌آم‌آر‌آی (تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی) بهره گیری کردند.

 

سوژ‌ه‌ها یک تصویر از شخص مورد علاقه‌شان دیدن کردند و سپس، بعد از انجام کاری جهت پرت کردن حواس‌شان، عکسی از یک فرد آشنا دیدن کردند. محققان متوجه فعالیت چندان مغز شدند در منطقه‌ی تگمنتوم شکمی راست و قسمت خلفی طرف راست بدن و هسته دم‌دار میانی (نواحی غنی از دوپامین که مرتبط با پاداش و انگیزه میباشند)

 

 به گزارش پارس ناز در واکنش به تصویر فردی که سوژه‌ی مورد مطالعه، عاشق‌اش شده‌بود. بنابراین، هنگامی که شما عاشق شده‌اید، تصور حضور فرد مورد علاقه‌تان یا حضور حقیقی او باعث ایجاد انگیزه می‌شود.مدل خود گسترش راکه توسط آرون و آرون (۱۹۸۶) مطرح شده‌هست، می‌توان برای توضیح این نتیجه به کار برد: هنگامی که یک شخص به فرد مورد علاقه‌اش فکر می‌کند

 

و خودش ارتباط‌ تنگاتنگی را با او شکل می‌دهد، ویژگی‌های مطلوب فرد محبوب یک واکنش پاداش‌گونه را ایجاد می‌کند. این امر می‌تواند ما را وادار کند که هر کاری بکنیم تا با شریک زندگی احتمالی‌مان باشیم و شدیدترین احساس پاداش را تجربه کنیم.مدل خود گسترش همین طور پیش‌بینی می‌کند که فاکتورهای شباهت و قرابت باید یک اثر متناقض در مراحل نخست عاشق شدن داشته باشند،

 

اما باید تأثیر قابل‌توجهی بیش‌تری در طول مدت زمان عاشق بودن بگذارند (آسیودو و آرون، ۲۰۰۹). به این علت که آشنایی و شباهت باعث می‌شود که احتمال گسترش شما توسط آن فرد کم‌تر باشد، زمانی که وی را وارد زندگی خودتان می‌کنید.این پیش‌بینی‌ها مطابق با یافته‌های علوم اعصاب هست. سطوح پایین سروتونین به احتمال چندان توسط شباهت و آشنایی خنثی می‌شود،

 

و این می‌تواند مانع از عاشق شدن آدم‌ها شود (زکی، ۲۰۰۷). با این حال در مراحل بعد از یک ارتباط‌‌ی عشقی، همین عوامل ممکن هست با سطوح بالاتر مواد شیمیایی دلبستگی و پیوند یعنی اکسی‌توسین و وازوپرسین، که اثبات شده‌هست در طول یک ارتباط‌‌ی عشقی که دلبستگی عاشقانه و جفت‌پیوندی را پرورش می‌دهد، مرتبط باشند (زکی، ۲۰۰۷).

 

 



لینک مطلب



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *